Jij bent mij niet

Ik erger me al jaren aan een onlogische zin. Namelijk: dat zou ik niet doen als ik jou was. Of alle varianten. Deze zin is pas ergerlijk als hij het stuk “als ik jou was” bevat. Stel, ik dreig een appel naar het hoofd van mijn broertje te gooien (vet normaal enzo) en iemand begaat bovenstaande misdaad. Dan rest mij maar een ding, en dat is de appel toch gooien, maar dan richting de taalbarbaar. Want als deze man/ vrouw mij was geweest, had hij/ zij mijn hersenen gehad. Dus zou het personage precies zo handelen als ik doe. Dat wordt echter heftig ontkend door de misdadiger, die zegt dat hij dat niet zou doen. 
Moeten we stoppen met adviseren? Nee! Maar zeg gewoon: “ik zou het niet doen”, en laat de “als ik jou was” alsjeblieft weg.
Djooj!

Nog steeds

Mensen blijven maar fouten maken. En soms kan je zo’n fout heel makkelijk herstellen, en soms doe je dat maar liever niet. Dit is een fout die ik ineens duizend veel hoor. Zelfs op het 8 uur journaal. 
“Ja, dat hadden we gedaan”
Dit klinkt goed. Maar mensen, denk logisch na! Naar mijn idee kan dit gewoon niet. Het feit dat ze zeggen: “hadden gedaan” suggereert dat ze dit nu niet meer hebben gedaan. Dat kan niet! Als ik een lamp neerzet, kan ik dan een uur later die lamp daar niet meer neer hebben gezet? Nee! 

Dus bevrijd de wereld alstublieft van een groot leed, en roep voortaan als iemand “wij hadden dat gedaan” zegt:

Djooj!

Men zoekt toch ook niet op “utube”?

Erg veel mensen roepen dat de “jeugd van tegenwoordig” wel erg onbeleefd begint te worden. Wij zouden maar op straat hangen, Whatsapp berichten versturen (whatsappen is officieel geen werkwoord), en totaal geen rekening houden met de medemens (medemens lijkt mij dubbelop, elk mens is in principe een medemens…). Dat is helemaal waar. Wel valt het mij op dat iedereen op Whatsapp steeds beleefder wordt. Ik ontvang namelijk regelmatig berichten zoals “thank u” (ook gelezen: thanks u. *FACEPALM*) en “oh u didn’t”.

Dat “u” is natuurlijk waar ik het over heb. Dit moet gek genoeg uitgesproken worden als “you”. De uitspraak doet er bij Whatsapp erg veel toe, dus gebruikt iedereen het. Ik kan er niet tegen. Eerst dacht ik dat het een mistik was, dat er iemand met tiepgriep achter zat. Toen gebruikte plotseling iedereen het. Maar wij leven in Nederland. “u” Wordt uitgesproken als uu. Niet als You. Met zoekt toch ook niet op “utube” in plaats van “youtube”? Mijn tip aan de sameleving: zeg gewoon “thanks”. Of, als het je echt niks boeit, zeg dan “tnx”. Beide varianten zijn korten dan “thank u”, en taalpuristvriendelijker. Of, als je zo graag “u” wilt gebruiken, zeg dan “dank u”.

Ik hoop dat dit net zo’n ding is als die sms taal. Doorgaans gebruikt niemand het, omdat het je persoonlijke waardering van de medemens (nee nee, mens) nogal naar beneden haalt. Je ziet nooit meer:

  • Hee
  • Hoi
  • Hgt?
  • Gmj?
  • ook. wdj?

Enzovoorts.

En als je Dorus heet en je weet dat je het sowieso wel fout gaat doen, zeg dan gewoon Tenks.

Djooj!

Nee! Je mag niet bij mij!

Ik ga het vandaag hebben over een songtekst. Allereerst wil ik melden dat ik niets tegen de fans van het betreffende nummer heb. Ik moet toegeven: muzikaal is het oké. Toch weiger ik toe te geven dat dit lied mooi of goed is. Wellicht komt dat omdat ik nog nooit echt heb kunnen luisteren. Ik erger me namelijk voortdurend aan het taalgebruik van Claudia. Hier is het dan: commentaal op “Mag ik dan bij jou” van Claudia de Breij.

Als de oorlog komt,
En als ik dan moet schuilen,
Mag ik dan bij jou?

Is het oorlog? Nee. Dus: Als ER EEN oorlog komt. Vervolgens: waarom zou zij wel moeten schuilen, maar “ik” niet? Gaat het hier om Claudia-vervolging of zo?

—-
En als ik iets moet zijn,
Wat ik nooit geweest ben,
Mag ik dan bij jou?

Je bent tot nu toe nog niet echt helder geweest… Daarbij is er niets tegen nieuwe ervaringen. Als je daar steeds voor gaat schuilen, heb je een heel saai leven…

Mag ik dan bij jou schuilen,
Als het nergens anders kan?

Ik heb het gevoel dat ik een laatste keus ben. Ze wil bij mij, omdat het nergens anders kan.
En als ik moet huilen,
Droog jij m’n tranen dan?
Want als ik bij jou mag,
Mag jij altijd bij mij.

Oké. Hoezo arrogant? Stel ik dacht eerst: nee Claudia, rot op (of dat denk ik nog steeds…). En dan zegt zij: ho even, er is nog iets, jij mag dan wel altijd bij mij hé! En dat heb je natuurlijk altijd al gewild! Dus nu mag ik wel! Het zou hier moeten gaan om een soort gebaar, niet om handel. Er valt wat voor te zeggen: die als staat er alleen omdat dat in het schema zit, hij staat overal. Maar waarom dan die want?
Kom wanneer je wilt,
Ik hou een kamer voor je vrij.

Dit spreekt tegen haar vorige twee zinnen. Eerst mag ik alleen komen als zij eerst ook bij mij mag. maar nu mag ik ineens komen wanneer ik wil. Huh?

Als het onweer komt,
En als ik dan bang ben,
Mag ik dan bij jou?

Want er is één onweerswolk, die het hele land over trekt, en nooit op raakt. Nee, zo werkt het niet. Correct zou zijn: als er een keer een onweersbui over trekt.

 Als de avond valt,
En ’t is mij te donker,
Mag ik dan bij jou?

Worden we kieskeurig? Hmm, ik vindt het hier te donker, ik ga maar naar jou. Daarbij lost dat het probleem niet op. Mensen kunnen geen licht uitstralen of zo.


Als de lente komt,
En als ik dan verliefd ben
Mag ik dan bij jou?
Als de liefde komt,
En ik weet het zeker,
Mag ik dan bij jou?

Liefde is iets slechts en daar moet je voor schuilen. Zeker als je het zeker weet, oh, dan heb je echt iemand nodig om even bij uit te huilen. Deze suggestie roept dit stukje tekst bij mij op.


Refrein 2X

Als het einde komt,
En als ik dan bang ben,
Mag ik dan bij jou?
Als het einde komt,
En als ik dan alleen ben,
Mag ik dan bij jou?

                Als het einde komt? Het einde komt altijd. En dit einde is nu hier!

Djooj!

 

Het Kleine Mannetje In de Broekzak

Ik hoor het regelmatig. Sterker nog (of: “nog sterker”… Hmm…): Ik las het net nog in het hooggewaardeerde literatuurblad “Donald Duck”. Het is een rare zin, waarvan ik in eerste instantie zou denken dat er iets mis mee is, maar die fout niet meteen op zou merken. Hij luidt als volgt:

Die vaas is stuk door jou schuld!

Dit is een rare zin. Maar taal is raar, dus wat had je dan verwacht. Deze zin suggereert het volgende: iedereen heeft een klein mannetje in zijn dan wel haar broekzak. Dit mannetje is een eigendom, en heeft bij iedereen de zelfde naam. Hij heet: Schuld. Schuld is erg ongehoorzaam. Schuld breekt namelijk regelmatig vazen. En andere dingen, zo veroorzaakt hij regelmatig ruzies en conflicten, en is hij vaak ook nog eens een veel besproken onderwerp in deze ruzie of dit conflict. Toch weet ik vrij zeker dat ik de eerste ben die dit opschrijft. Ik heb verder geen onderzoek gedaan, maar bovenstaande theorie slaat nergens op.

Dit is gewoon een “luie zin”. Dat houdt in dat de schrijver geen zin had om “Die vaas is stuk en dat is jou schuld!” te typen, dus deze persoon (of liever: deze taalbarbaar) heeft “door jou schuld” gebruikt. Verder prima, als je in het mannetjes verhaal gelooft. Als je dat doet, denk ik dat dat door mijn schuld komt!

Djooj!

Maar ook als je het niet begrijpt hoor!

Mijn Nederlands lerares is een groot fan van de Bommelsage. Dat is een reeks boeken, geschreven door Marten Toonder. Allemaal gaan ze over Ollie B. Bommel. En mensen blijven maar denken dat hun eigen smaak het beste is, dus de hele klas heeft nu een Bommelboek gelezen. Leuk hoor, zo’n boek, maar er staat een veel terugkomende fout in. Deze fout komt niet alleen voor in deze verhalen, hij wordt door veel mensen gemaakt. En hij luid: “Als je begrijpt wat ik bedoel.” Ik zal even een voorbeeld zin geven waarin deze fout gemaakt wordt:

Ik vind taal heel fascinerend, als je begrijpt wat ik bedoel.

Als het woord “als” aan het begin van een zin of na een komma staat, geeft dat altijd een voorwaarde aan. De zin hiervoor is daar een voorbeeld van. Waarom is “als je begrijpt wat ik bedoel” nou fout? Ik vind taal fascinerend.Maar mijn mening veranderd niet op het moment dat jij dat niet begrijpt. Het gebruik van het woord “als” in deze zin, suggereert dat dat wel zo is. Jou begrip zou een voorwaarde zijn van mijn mening, als je begrijpt wat ik bedoel.

Djooj!

Zeg maar niets

Heei, Ik ben Hugo en vandaag wil ik zeg maar een onderwerp behandelen, you got it? Juist, het onderwerp van vandaag is: zeg maar, (hierboven staan inderdaad een paar Engelse woorden in een voor de rest Nederlandse zin. Dat hoort natuurlijk ook niet)

Zeg maar, is een van de dingen die goed lijken maar in werkelijkheid super fout zijn. De meeste mensen horen niet eens meer dat ze zeg maar zeggen en/of hebben niet door dat andere mensen het zeggen. Hier volgen een paar reacties die wij gebruiken als mensen zeg maar gebruiken:

1. Ik was laatst zeg maar in zo’n klimpark. Maar in zo’n klimpark

2. Ik weet zeg maar niet meer wie jij bent. *facepalm*

3. zeg maar ja hoe zeg je dat. NEE IK BEPAAL ZELF WAT IK ZEG.

Ik weet dat dit niet een van de grootste problemen lijkt, maar ik ga elke keer dat iemand zeg maar zeg maar zegt, dood van binnen.

Maar Hugo heb jij dan nooit zeg maar gebruikt?

Oke ik moet toegeven dat ik niet helemaal “clean” ben als het gaat om het gebruik van zeg maar. Ongeveer een jaar geleden zei ik in bijna elke zin zeg maar. Ik vond mijn eigen taalgebruik toen super slecht, ik ben er op gaan letten en het is me gelukt ermee te stoppen. Nu ben ik wel vrij trots op hoe ik mijn zinnen formuleer en hoe ik ze ook daadwerkelijk zeg.

Als jij je nu zeg maar heel erg aangevallen voelt omdat je zeg maar heel veel zeg maar zegt. stop dan a.u.b met zeg maar zeg maar zeggen.

Djooj